wtorek, 3 maja 2016

Schron nr 1 - Pozycja "Bielsko"

Opis skrytki:

Pozycja Bielsko
[PL] Mała skrytka ukryta na podanych współrzędnych.
[EN] Small cache hidden at the coordinates.

Schron żelbetowy typu polowego nr 1
Jest to dwustrzelnicowy schron bojowy typu polowego wyposażony w strzelnice depresyjne o profilach antyrykoszetowych. Obiekt wzniesiony został na skarpie, w którą wkomponowany został nasyp czołowy – przez co schron był praktycznie niezauważalny dla nacierającego wroga. Warto zwrócić uwagę na zamontowane metalowe rynienki odprowadzające wodę ze stropu – jest to jedyny schron wchodzący w skład Pozycji „Bielsko”, gdzie takie zastosowano takie rozwiązanie. Wynika to najprawdopodobniej z tego, że schron był wznoszony jako jeden z pierwszych, kiedy dysponowano jeszcze większa ilością materiału i czasu.
schron nr 1 w 2005 r.
Schron nr 1 w 2005 roku. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/.
Opis schronu 1 wraz z schematem i zdjęciami. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/opis1.htm
Pozycja „Bielsko”
Pozycję umocnioną pod ówczesnym Bielskiem zaplanowano jako jeden z odcinków obrony Grupy Operacyjnej „Bielsko” wchodzącej w skład Armii „Kraków”. Około 10 kilometrowy odcinek fortyfikacji polowych oparty został południowym skrzydłem o masyw Klimczoka i łukiem oplatał miasto od zachodu i północy, stykając się z pobliską Pozycją „Dziedzice” skrzydłem północnym. Bielska pozycja miała bronić miasta i jego węzłów komunikacyjnych, z zadaniem zatrzymania przewidywanego natarcia przeciwnika i zmuszenia go do długotrwałych walk pozycyjnych.
Dowództwo Amii „Kraków” na wzmocnienie bielskiego odcinka przeznaczyło materiał i środki pozwalające na wzniesienie 64 schronów żelbetowych typu polowego. Prawdopodobnie liczbą tą są objęte zarówno planowane obiekty na Pozycji „Bielsko” jak i również na Pozycji „Dziedzice”.
Już na wiosnę 1939 roku miały miejsce pierwsze prace przygotowawcze. Lecz dopiero latem przystąpiono do właściwych robót fortyfikacyjnych w terenie prowadzonych aż do wybuchu wojny.
Pozycja „Bielsko” do czasu rozpoczęcia działań wojennych nie została ukończona – wzniesiono tylko 21 schronów żelbetowych. Budynki mieszkalne w pobliżu grupy schronów 17, 18, 19 przystosowano jako stanowiska rkm. Schrony połączone były systemem okopów (relikty zachowane przy obiekcie nr 2), wykonano ziemne stanowiska ogniowe. Odcinek wzmocniono najprawdopodobniej także schronami o konstrukcji drewniano-ziemnej. Przystąpiono do oczyszczania przedpola, przygotowano niewielki pola minowe, a także postawiono kilkurzędowy płot z drutu kolczastego, przez który planowano przepuścić prąd elektryczny, dostarczany przez siłownię kopalni „Silesia” z pobliskich Dziedzic. Nie wykonano między innymi planowanych na wzgórzu „Trzy Lipki” dwóch schronów na armatę przeciwpancerną oraz obiektu obserwacyjnego. Mimo to, zakres zrealizowanych prac sprawia, że jest jedną z największych polskich polowych pozycji ufortyfikowanych z 1939 roku wzmocnionych schronami żelbetowymi.
Pozycja „Bielsko” nie była atakowana przez wojska niemieckie, co spowodowane było sytuacją wojenną w południowym pasie działań Armii „Kraków”. Żelbetowe schrony – bez możliwości sprawdzenia przydatności bojowej – zostały wieczorem 2 września 1939 roku opuszczone przez polskie oddziały.
Dane techniczne, uzbrojenie i obsada
Schrony żelbetowe typu polowego bielskiej linii to niewielkie, jednokondygnacyjne i jednoizbowe obiekty, wytrzymałe na pojedyncze trafienia pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne kalibru 105 mm. Zgodnie z „Instrukcją Saperską” grubości ścian bocznych i czołowej powinna wynosić 120 cm, tylnej 55 cm, a grubość stropu 100 cm. Grubość ścian części bielskich obiektów wykracza poza przyjęte założenia. Zdecydowano się wzmacniać schrony poprzez pogrubienie stropów oraz najbardziej narażonych ścian. W niektórych obiektach wymiary są mniejsze od przewidywanych – dotyczy to jednak ścian tylnych.
W skład Pozycji „Bielsko” wchodzą schrony żelbetowe jedno i dwu strzelnicowe. Izby bojowe schronów dwustrzlenicowych mają powierzchnię ok. 6 m2, schronów jednostrzelnicowych ok 3,5 m2. Pomimo niepozornego wyglądu i niewielkich rozmiarów każdy ze schronów waży po kilkadziesiąt ton.
Strzelnice, stopniowane przeciwrykoszetowo, zapewniały poziomy kąt ostrzału 60º dla ckm „Browning” wz. 30 i 50º dla ckm wz. 08 Maxim (oba kalibru 7,92 mm o skutecznym zasięgu ok. 1200 - 2000 m). Pionowy kąt prowadzenia ognia uzależniony był od typu zastosowanej strzelnicy.
„Instrukcja Saperska” przewidywała zaopatrzenie schronu w drewniane stoły, na których ustawiano ckm – dłuższą nóżkę podstawy, dwie krótsze umieszczano we wgłębieniu pod otworem strzelnicy. Ponadto na wyposażeniu znajdowały się m.in. leżaki na karabiny, taborety, zbiornik na wodę. W przypadku niskiej temperatury ogrzewanie obiektu miało odbywać się przy pomocy pieca. Obiekty nie posiadały elektryczności, a do oświetlenia stosowano lamp naftowych oraz świec.
Wnętrze schronu przystosowane było najprawdopodobniej dla dowódcy i czterech żołnierzy (schrony dwustrzelnicowe) lub dowódcy i dwóch żołnierzy (schrony jednostrzelnicowe).
Więcej na temat Pozycji „Bielsko”. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/gl_bielsko.html
Opis i numeracja schronów na podstawie książki „Fortyfikacje z 1939 roku w Bielsku-Białej” Dominik Kasprzak, Marcin Kasprzak.
[PL] Pamiętaj! Gdy znajdziesz skrytkę, przede wszystkim wpisz się do dziennika ("logbooka") i schowaj go z powrotem do pojemnika. Jeżeli masz ochotę, możesz zabrać ze skrytki jakiś przedmiot - pamiętaj jednak, że zostawić w niej w zamian inną rzecz o tej samej lub większej wartości. Logbook, ołówek i strugaczka nie są przedmiotami na wymianę. Następnie odłóż skrytkę dokładnie w to samo miejsce, w którym ją znalazłeś - nawet jeśli wydaje Ci się, że inne miejsce byłoby lepsze. Na koniec wejdź na stronę skrytki, zaloguj znalezienie i podziel się z innymi swoimi przygodami. Zduplikowane lub nie potwierdzone w logbooku logi "found it" będą kasowane!
[EN] Remember! When you find the cache, sign the logbook and return it to the cache. You can take an item from the cache if you like - just make sure to leave something of equal or greater value in its place. Logbook, pencil and sharpener are no items for exchange. When you are finished, put the cache back exactly as you found it, even if you think you see a better spot for it. Finally, visit the cache page to log your find and share your experience with others. Duplicate or not confirmed in the logbook logs "found it" will be deleted!
Autor: o Brak komentarzy:

Kamienica Pod Żabami

Opis skrytki:


Kamienica Pod Żabami
Secesyjna Kamienica Pod Żabami powstała w 1903 roku, według projektu bielskiego architekta Emanuela Rosta juniora. Została wybudowana dla Rudolfa Nahowskiego, który umieścił tu znaną, odwiedzaną przez bielskie elity winiarnię.
Kamienica Pod Żabami w 1914 r.
Kamienica Pod Żabami w 1914 r. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://fotopolska.eu/.
Bryła budynku jest nieregularna, w narożu spiętrza się w pseudowieżę. Ciekawa jest także bardzo ozdobna fasada budynku imitująca mur pruski. Nad głównym wejściem do budynku znajduje się wykusz z balkonem. Na ścianie północnej znajdują się płaskorzeźby owadów oraz portal z figurami dwóch żab ubranych we  fraki. Jedna pali fajkę i trzyma kieliszek opierając się jednocześnie o beczkę, zaś druga gra na mandolinie.
Żaby nad portalem znalazły się w wyniku niechęci właściciela winiarni do ewangelików, których kościół znajduje się na przeciw.
Autor: o Brak komentarzy:

Schron nr 9 - Pozycja "Bielsko"

Opis skrytki:

Pozycja Bielsko
[PL] Mała skrytka ukryta na podanych współrzędnych.
[EN] Small cache hidden at the coordinates.

Schron żelbetowy typu polowego nr 9
Bliźniaczo podobne schrony 8 i 9 to dwustrzelnicowe schrony wzniesiony na pierwszej linii obrony. Obiekt był wyjątkowo narażony na ogień nieprzyjaciela, dlatego podczas budowy zwiększono grubość żelbetu m.in. ścian czołowej i lewej do 155 cm. Można to zauważyć porównując otwory strzelnic lewej i prawej. Schron posiada betonową wylewkę wraz z miejscami po belkach mocujących stół. Wejście ochrania betonowa przelotnia wraz z dwoma strzelnicami obrony wejścia. Zachowała się również drewniana ościeżnica.
Wygląda na to, że schron za nie długo może zostać wchłonięty w otaczające go działki i ogrodzony. Już teraz ktoś urządził w nim „remont” i wymalował w środku na biało.
schron nr 9 w 2005 r.
Schron nr 9 w 2005 roku. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/.
Opis schronu 9 wraz z schematem i zdjęciami. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/opis9.htm
Pozycja „Bielsko”
Pozycję umocnioną pod ówczesnym Bielskiem zaplanowano jako jeden z odcinków obrony Grupy Operacyjnej „Bielsko” wchodzącej w skład Armii „Kraków”. Około 10 kilometrowy odcinek fortyfikacji polowych oparty został południowym skrzydłem o masyw Klimczoka i łukiem oplatał miasto od zachodu i północy, stykając się z pobliską Pozycją „Dziedzice” skrzydłem północnym. Bielska pozycja miała bronić miasta i jego węzłów komunikacyjnych, z zadaniem zatrzymania przewidywanego natarcia przeciwnika i zmuszenia go do długotrwałych walk pozycyjnych.
Dowództwo Amii „Kraków” na wzmocnienie bielskiego odcinka przeznaczyło materiał i środki pozwalające na wzniesienie 64 schronów żelbetowych typu polowego. Prawdopodobnie liczbą tą są objęte zarówno planowane obiekty na Pozycji „Bielsko” jak i również na Pozycji „Dziedzice”.
Już na wiosnę 1939 roku miały miejsce pierwsze prace przygotowawcze. Lecz dopiero latem przystąpiono do właściwych robót fortyfikacyjnych w terenie prowadzonych aż do wybuchu wojny.
Pozycja „Bielsko” do czasu rozpoczęcia działań wojennych nie została ukończona – wzniesiono tylko 21 schronów żelbetowych. Budynki mieszkalne w pobliżu grupy schronów 17, 18, 19 przystosowano jako stanowiska rkm. Schrony połączone były systemem okopów (relikty zachowane przy obiekcie nr 2), wykonano ziemne stanowiska ogniowe. Odcinek wzmocniono najprawdopodobniej także schronami o konstrukcji drewniano-ziemnej. Przystąpiono do oczyszczania przedpola, przygotowano niewielki pola minowe, a także postawiono kilkurzędowy płot z drutu kolczastego, przez który planowano przepuścić prąd elektryczny, dostarczany przez siłownię kopalni „Silesia” z pobliskich Dziedzic. Nie wykonano między innymi planowanych na wzgórzu „Trzy Lipki” dwóch schronów na armatę przeciwpancerną oraz obiektu obserwacyjnego. Mimo to, zakres zrealizowanych prac sprawia, że jest jedną z największych polskich polowych pozycji ufortyfikowanych z 1939 roku wzmocnionych schronami żelbetowymi.
Pozycja „Bielsko” nie była atakowana przez wojska niemieckie, co spowodowane było sytuacją wojenną w południowym pasie działań Armii „Kraków”. Żelbetowe schrony – bez możliwości sprawdzenia przydatności bojowej – zostały wieczorem 2 września 1939 roku opuszczone przez polskie oddziały.
Dane techniczne, uzbrojenie i obsada
Schrony żelbetowe typu polowego bielskiej linii to niewielkie, jednokondygnacyjne i jednoizbowe obiekty, wytrzymałe na pojedyncze trafienia pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne kalibru 105 mm. Zgodnie z „Instrukcją Saperską” grubości ścian bocznych i czołowej powinna wynosić 120 cm, tylnej 55 cm, a grubość stropu 100 cm. Grubość ścian części bielskich obiektów wykracza poza przyjęte założenia. Zdecydowano się wzmacniać schrony poprzez pogrubienie stropów oraz najbardziej narażonych ścian. W niektórych obiektach wymiary są mniejsze od przewidywanych – dotyczy to jednak ścian tylnych.
W skład Pozycji „Bielsko” wchodzą schrony żelbetowe jedno i dwu strzelnicowe. Izby bojowe schronów dwustrzlenicowych mają powierzchnię ok. 6 m2, schronów jednostrzelnicowych ok 3,5 m2. Pomimo niepozornego wyglądu i niewielkich rozmiarów każdy ze schronów waży po kilkadziesiąt ton.
Strzelnice, stopniowane przeciwrykoszetowo, zapewniały poziomy kąt ostrzału 60º dla ckm „Browning” wz. 30 i 50º dla ckm wz. 08 Maxim (oba kalibru 7,92 mm o skutecznym zasięgu ok. 1200 - 2000 m). Pionowy kąt prowadzenia ognia uzależniony był od typu zastosowanej strzelnicy.
„Instrukcja Saperska” przewidywała zaopatrzenie schronu w drewniane stoły, na których ustawiano ckm – dłuższą nóżkę podstawy, dwie krótsze umieszczano we wgłębieniu pod otworem strzelnicy. Ponadto na wyposażeniu znajdowały się m.in. leżaki na karabiny, taborety, zbiornik na wodę. W przypadku niskiej temperatury ogrzewanie obiektu miało odbywać się przy pomocy pieca. Obiekty nie posiadały elektryczności, a do oświetlenia stosowano lamp naftowych oraz świec.
Wnętrze schronu przystosowane było najprawdopodobniej dla dowódcy i czterech żołnierzy (schrony dwustrzelnicowe) lub dowódcy i dwóch żołnierzy (schrony jednostrzelnicowe).
Więcej na temat Pozycji „Bielsko”. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/gl_bielsko.html
Opis i numeracja schronów na podstawie książki „Fortyfikacje z 1939 roku w Bielsku-Białej” Dominik Kasprzak, Marcin Kasprzak.
[PL] Pamiętaj! Gdy znajdziesz skrytkę, przede wszystkim wpisz się do dziennika ("logbooka") i schowaj go z powrotem do pojemnika. Jeżeli masz ochotę, możesz zabrać ze skrytki jakiś przedmiot - pamiętaj jednak, że zostawić w niej w zamian inną rzecz o tej samej lub większej wartości. Logbook, ołówek i strugaczka nie są przedmiotami na wymianę. Następnie odłóż skrytkę dokładnie w to samo miejsce, w którym ją znalazłeś - nawet jeśli wydaje Ci się, że inne miejsce byłoby lepsze. Na koniec wejdź na stronę skrytki, zaloguj znalezienie i podziel się z innymi swoimi przygodami. Zduplikowane lub nie potwierdzone w logbooku logi "found it" będą kasowane!
[EN] Remember! When you find the cache, sign the logbook and return it to the cache. You can take an item from the cache if you like - just make sure to leave something of equal or greater value in its place. Logbook, pencil and sharpener are no items for exchange. When you are finished, put the cache back exactly as you found it, even if you think you see a better spot for it. Finally, visit the cache page to log your find and share your experience with others. Duplicate or not confirmed in the logbook logs "found it" will be deleted!
Autor: o Brak komentarzy:

Schron nr 8 - Pozycja "Bielsko"

Opis skrytki:

Pozycja Bielsko
[PL] Mikro skrytka ukryta na podanych współrzędnych.
[EN] Micro cache hidden at the coordinates.

Schron żelbetowy typu polowego nr 8
Bliźniaczo podobne schrony 8 i 9 to dwustrzelnicowe schrony wzniesiony na pierwszej linii obrony. Obiekt był wyjątkowo narażony na ogień nieprzyjaciela, dlatego podczas budowy zwiększono grubość żelbetu m.in. ścian czołowej i lewej do 150 cm. Można to zauważyć porównując otwory strzelnic lewej i prawej. Wejście ochrania betonowa przelotnia wraz z dwoma strzelnicami obrony wejścia. Warto zwrócić uwagę na zachowaną drewnianą ościeżnicę wraz z oryginalnym zawiasami.
schron nr 8 w 2005 r.
Schron nr 8 w 2005 roku. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/.
Opis schronu 8 wraz z schematem i zdjęciami. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/opis8.htm
Pozycja „Bielsko”
Pozycję umocnioną pod ówczesnym Bielskiem zaplanowano jako jeden z odcinków obrony Grupy Operacyjnej „Bielsko” wchodzącej w skład Armii „Kraków”. Około 10 kilometrowy odcinek fortyfikacji polowych oparty został południowym skrzydłem o masyw Klimczoka i łukiem oplatał miasto od zachodu i północy, stykając się z pobliską Pozycją „Dziedzice” skrzydłem północnym. Bielska pozycja miała bronić miasta i jego węzłów komunikacyjnych, z zadaniem zatrzymania przewidywanego natarcia przeciwnika i zmuszenia go do długotrwałych walk pozycyjnych.
Dowództwo Amii „Kraków” na wzmocnienie bielskiego odcinka przeznaczyło materiał i środki pozwalające na wzniesienie 64 schronów żelbetowych typu polowego. Prawdopodobnie liczbą tą są objęte zarówno planowane obiekty na Pozycji „Bielsko” jak i również na Pozycji „Dziedzice”.
Już na wiosnę 1939 roku miały miejsce pierwsze prace przygotowawcze. Lecz dopiero latem przystąpiono do właściwych robót fortyfikacyjnych w terenie prowadzonych aż do wybuchu wojny.
Pozycja „Bielsko” do czasu rozpoczęcia działań wojennych nie została ukończona – wzniesiono tylko 21 schronów żelbetowych. Budynki mieszkalne w pobliżu grupy schronów 17, 18, 19 przystosowano jako stanowiska rkm. Schrony połączone były systemem okopów (relikty zachowane przy obiekcie nr 2), wykonano ziemne stanowiska ogniowe. Odcinek wzmocniono najprawdopodobniej także schronami o konstrukcji drewniano-ziemnej. Przystąpiono do oczyszczania przedpola, przygotowano niewielki pola minowe, a także postawiono kilkurzędowy płot z drutu kolczastego, przez który planowano przepuścić prąd elektryczny, dostarczany przez siłownię kopalni „Silesia” z pobliskich Dziedzic. Nie wykonano między innymi planowanych na wzgórzu „Trzy Lipki” dwóch schronów na armatę przeciwpancerną oraz obiektu obserwacyjnego. Mimo to, zakres zrealizowanych prac sprawia, że jest jedną z największych polskich polowych pozycji ufortyfikowanych z 1939 roku wzmocnionych schronami żelbetowymi.
Pozycja „Bielsko” nie była atakowana przez wojska niemieckie, co spowodowane było sytuacją wojenną w południowym pasie działań Armii „Kraków”. Żelbetowe schrony – bez możliwości sprawdzenia przydatności bojowej – zostały wieczorem 2 września 1939 roku opuszczone przez polskie oddziały.
Dane techniczne, uzbrojenie i obsada
Schrony żelbetowe typu polowego bielskiej linii to niewielkie, jednokondygnacyjne i jednoizbowe obiekty, wytrzymałe na pojedyncze trafienia pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne kalibru 105 mm. Zgodnie z „Instrukcją Saperską” grubości ścian bocznych i czołowej powinna wynosić 120 cm, tylnej 55 cm, a grubość stropu 100 cm. Grubość ścian części bielskich obiektów wykracza poza przyjęte założenia. Zdecydowano się wzmacniać schrony poprzez pogrubienie stropów oraz najbardziej narażonych ścian. W niektórych obiektach wymiary są mniejsze od przewidywanych – dotyczy to jednak ścian tylnych.
W skład Pozycji „Bielsko” wchodzą schrony żelbetowe jedno i dwu strzelnicowe. Izby bojowe schronów dwustrzlenicowych mają powierzchnię ok. 6 m2, schronów jednostrzelnicowych ok 3,5 m2. Pomimo niepozornego wyglądu i niewielkich rozmiarów każdy ze schronów waży po kilkadziesiąt ton.
Strzelnice, stopniowane przeciwrykoszetowo, zapewniały poziomy kąt ostrzału 60º dla ckm „Browning” wz. 30 i 50º dla ckm wz. 08 Maxim (oba kalibru 7,92 mm o skutecznym zasięgu ok. 1200 - 2000 m). Pionowy kąt prowadzenia ognia uzależniony był od typu zastosowanej strzelnicy.
„Instrukcja Saperska” przewidywała zaopatrzenie schronu w drewniane stoły, na których ustawiano ckm – dłuższą nóżkę podstawy, dwie krótsze umieszczano we wgłębieniu pod otworem strzelnicy. Ponadto na wyposażeniu znajdowały się m.in. leżaki na karabiny, taborety, zbiornik na wodę. W przypadku niskiej temperatury ogrzewanie obiektu miało odbywać się przy pomocy pieca. Obiekty nie posiadały elektryczności, a do oświetlenia stosowano lamp naftowych oraz świec.
Wnętrze schronu przystosowane było najprawdopodobniej dla dowódcy i czterech żołnierzy (schrony dwustrzelnicowe) lub dowódcy i dwóch żołnierzy (schrony jednostrzelnicowe).
Więcej na temat Pozycji „Bielsko”. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/gl_bielsko.html
Opis i numeracja schronów na podstawie książki „Fortyfikacje z 1939 roku w Bielsku-Białej” Dominik Kasprzak, Marcin Kasprzak.
[PL] Pamiętaj! Gdy znajdziesz skrytkę, przede wszystkim wpisz się do dziennika ("logbooka") i schowaj go z powrotem do pojemnika. Jeżeli masz ochotę, możesz zabrać ze skrytki jakiś przedmiot - pamiętaj jednak, że zostawić w niej w zamian inną rzecz o tej samej lub większej wartości. Logbook, ołówek i strugaczka nie są przedmiotami na wymianę. Następnie odłóż skrytkę dokładnie w to samo miejsce, w którym ją znalazłeś - nawet jeśli wydaje Ci się, że inne miejsce byłoby lepsze. Na koniec wejdź na stronę skrytki, zaloguj znalezienie i podziel się z innymi swoimi przygodami. Zduplikowane lub nie potwierdzone w logbooku logi "found it" będą kasowane!
[EN] Remember! When you find the cache, sign the logbook and return it to the cache. You can take an item from the cache if you like - just make sure to leave something of equal or greater value in its place. Logbook, pencil and sharpener are no items for exchange. When you are finished, put the cache back exactly as you found it, even if you think you see a better spot for it. Finally, visit the cache page to log your find and share your experience with others. Duplicate or not confirmed in the logbook logs "found it" will be deleted!
Autor: o Brak komentarzy:

Schron nr 15 - Pozycja "Bielsko"

Opis skrytki:

Pozycja Bielsko
[PL] Mikro skrytka ukryta na podanych współrzędnych.
[EN] Micro cache hidden at the coordinates.

Schron żelbetowy typu polowego nr 15
Jest to dwustrzelnicowy schron bojowy typu polowego. Warto zwrócić uwagę na zachowane oryginalną ościeżnicę w wejściu do schronu. Schron posiada przelotnię i strzelnicę ochrony wejścia (prawa jest zamurowana). W wylocie pieca grzewczego prawdopodobnie zachowała się oryginalna rura kamionkowa. Na ścianch schronu nadal widoczne są ślady smołowania, a na stropie pozostałości haków do mocowania maskowania.
Powojenną ciekawostką jest, że schron ten wystąpił również w 1986 roku. filmie "Biała wizytówka".
schron nr 15 w 1984 r.
Schron nr 15 w 1984 roku. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/.
Opis schronu 15 wraz z schematem i zdjęciami. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/opis15.htm
Pozycja „Bielsko”
Pozycję umocnioną pod ówczesnym Bielskiem zaplanowano jako jeden z odcinków obrony Grupy Operacyjnej „Bielsko” wchodzącej w skład Armii „Kraków”. Około 10 kilometrowy odcinek fortyfikacji polowych oparty został południowym skrzydłem o masyw Klimczoka i łukiem oplatał miasto od zachodu i północy, stykając się z pobliską Pozycją „Dziedzice” skrzydłem północnym. Bielska pozycja miała bronić miasta i jego węzłów komunikacyjnych, z zadaniem zatrzymania przewidywanego natarcia przeciwnika i zmuszenia go do długotrwałych walk pozycyjnych.
Dowództwo Amii „Kraków” na wzmocnienie bielskiego odcinka przeznaczyło materiał i środki pozwalające na wzniesienie 64 schronów żelbetowych typu polowego. Prawdopodobnie liczbą tą są objęte zarówno planowane obiekty na Pozycji „Bielsko” jak i również na Pozycji „Dziedzice”.
Już na wiosnę 1939 roku miały miejsce pierwsze prace przygotowawcze. Lecz dopiero latem przystąpiono do właściwych robót fortyfikacyjnych w terenie prowadzonych aż do wybuchu wojny.
Pozycja „Bielsko” do czasu rozpoczęcia działań wojennych nie została ukończona – wzniesiono tylko 21 schronów żelbetowych. Budynki mieszkalne w pobliżu grupy schronów 17, 18, 19 przystosowano jako stanowiska rkm. Schrony połączone były systemem okopów (relikty zachowane przy obiekcie nr 2), wykonano ziemne stanowiska ogniowe. Odcinek wzmocniono najprawdopodobniej także schronami o konstrukcji drewniano-ziemnej. Przystąpiono do oczyszczania przedpola, przygotowano niewielki pola minowe, a także postawiono kilkurzędowy płot z drutu kolczastego, przez który planowano przepuścić prąd elektryczny, dostarczany przez siłownię kopalni „Silesia” z pobliskich Dziedzic. Nie wykonano między innymi planowanych na wzgórzu „Trzy Lipki” dwóch schronów na armatę przeciwpancerną oraz obiektu obserwacyjnego. Mimo to, zakres zrealizowanych prac sprawia, że jest jedną z największych polskich polowych pozycji ufortyfikowanych z 1939 roku wzmocnionych schronami żelbetowymi.
Pozycja „Bielsko” nie była atakowana przez wojska niemieckie, co spowodowane było sytuacją wojenną w południowym pasie działań Armii „Kraków”. Żelbetowe schrony – bez możliwości sprawdzenia przydatności bojowej – zostały wieczorem 2 września 1939 roku opuszczone przez polskie oddziały.
Dane techniczne, uzbrojenie i obsada
Schrony żelbetowe typu polowego bielskiej linii to niewielkie, jednokondygnacyjne i jednoizbowe obiekty, wytrzymałe na pojedyncze trafienia pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne kalibru 105 mm. Zgodnie z „Instrukcją Saperską” grubości ścian bocznych i czołowej powinna wynosić 120 cm, tylnej 55 cm, a grubość stropu 100 cm. Grubość ścian części bielskich obiektów wykracza poza przyjęte założenia. Zdecydowano się wzmacniać schrony poprzez pogrubienie stropów oraz najbardziej narażonych ścian. W niektórych obiektach wymiary są mniejsze od przewidywanych – dotyczy to jednak ścian tylnych.
W skład Pozycji „Bielsko” wchodzą schrony żelbetowe jedno i dwu strzelnicowe. Izby bojowe schronów dwustrzlenicowych mają powierzchnię ok. 6 m2, schronów jednostrzelnicowych ok 3,5 m2. Pomimo niepozornego wyglądu i niewielkich rozmiarów każdy ze schronów waży po kilkadziesiąt ton.
Strzelnice, stopniowane przeciwrykoszetowo, zapewniały poziomy kąt ostrzału 60º dla ckm „Browning” wz. 30 i 50º dla ckm wz. 08 Maxim (oba kalibru 7,92 mm o skutecznym zasięgu ok. 1200 - 2000 m). Pionowy kąt prowadzenia ognia uzależniony był od typu zastosowanej strzelnicy.
„Instrukcja Saperska” przewidywała zaopatrzenie schronu w drewniane stoły, na których ustawiano ckm – dłuższą nóżkę podstawy, dwie krótsze umieszczano we wgłębieniu pod otworem strzelnicy. Ponadto na wyposażeniu znajdowały się m.in. leżaki na karabiny, taborety, zbiornik na wodę. W przypadku niskiej temperatury ogrzewanie obiektu miało odbywać się przy pomocy pieca. Obiekty nie posiadały elektryczności, a do oświetlenia stosowano lamp naftowych oraz świec.
Wnętrze schronu przystosowane było najprawdopodobniej dla dowódcy i czterech żołnierzy (schrony dwustrzelnicowe) lub dowódcy i dwóch żołnierzy (schrony jednostrzelnicowe).
Więcej na temat Pozycji „Bielsko”. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/gl_bielsko.html
Opis i numeracja schronów na podstawie książki „Fortyfikacje z 1939 roku w Bielsku-Białej” Dominik Kasprzak, Marcin Kasprzak.
[PL] Pamiętaj! Gdy znajdziesz skrytkę, przede wszystkim wpisz się do dziennika ("logbooka") i schowaj go z powrotem do pojemnika. Jeżeli masz ochotę, możesz zabrać ze skrytki jakiś przedmiot - pamiętaj jednak, że zostawić w niej w zamian inną rzecz o tej samej lub większej wartości. Logbook, ołówek i strugaczka nie są przedmiotami na wymianę. Następnie odłóż skrytkę dokładnie w to samo miejsce, w którym ją znalazłeś - nawet jeśli wydaje Ci się, że inne miejsce byłoby lepsze. Na koniec wejdź na stronę skrytki, zaloguj znalezienie i podziel się z innymi swoimi przygodami. Zduplikowane lub nie potwierdzone w logbooku logi "found it" będą kasowane!
[EN] Remember! When you find the cache, sign the logbook and return it to the cache. You can take an item from the cache if you like - just make sure to leave something of equal or greater value in its place. Logbook, pencil and sharpener are no items for exchange. When you are finished, put the cache back exactly as you found it, even if you think you see a better spot for it. Finally, visit the cache page to log your find and share your experience with others. Duplicate or not confirmed in the logbook logs "found it" will be deleted!
Autor: o Brak komentarzy:

Schron nr 16 - Pozycja "Bielsko"

Opis skrytki:

Pozycja Bielsko
[PL] Mała skrytka ukryta na podanych współrzędnych.
[EN] Small cache hidden at the coordinates.

Schron żelbetowy typu polowego nr 16
Jest to schron jednostrzelnicowy. Należy na niego zwrócić szczególną uwagę, ponieważ na bielskiej pozycji tylko on nie posiada żelbetowej przelotni osłaniającej wejście. Zamiennie zastosowano tu najprawdopodobniej jej drewniany odpowiednik (na prawo od wejścia widoczne są wnęki służące do jego instalacji lub do innego niż w pozostałych obiektach sposobu montażu drzwi). Przelotnia w tym obiekcie, jak można przypuszczać nie została wykonana z powodu szczupłości środków przeznaczonych na budowę fortyfikacji w 1939 roku. Ze względu na to, że zapole schronu (praktycznie nie zmienione od czasu wojny) było pokryte ogniem ckm ze strzelnic obiektów 14 i 15, jej wykonanie okazało by się marnotrawstwem. W związku z tym, należało usypać większy niż w innych schronach jednostrzelnicowych nasyp czołowy, przykrywający również część ściany tylnej. Warto również zwrócić uwagę na pręty zbrojeniowe wystające z nadniszczonego otworu wejściowego do schronu. Wchodząc na strop możemy dostrzec pozostałości darni, która wraz z dość dobrze zachowanym nasypem czołowym była jednym z elementów maskujących.
schron nr 16 w 1984 r.
Schron nr 16 w 1984 roku. Zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/.
Opis schronu 16 wraz z schematem i zdjęciami. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/opis16.htm
Pozycja „Bielsko”
Pozycję umocnioną pod ówczesnym Bielskiem zaplanowano jako jeden z odcinków obrony Grupy Operacyjnej „Bielsko” wchodzącej w skład Armii „Kraków”. Około 10 kilometrowy odcinek fortyfikacji polowych oparty został południowym skrzydłem o masyw Klimczoka i łukiem oplatał miasto od zachodu i północy, stykając się z pobliską Pozycją „Dziedzice” skrzydłem północnym. Bielska pozycja miała bronić miasta i jego węzłów komunikacyjnych, z zadaniem zatrzymania przewidywanego natarcia przeciwnika i zmuszenia go do długotrwałych walk pozycyjnych.
Dowództwo Amii „Kraków” na wzmocnienie bielskiego odcinka przeznaczyło materiał i środki pozwalające na wzniesienie 64 schronów żelbetowych typu polowego. Prawdopodobnie liczbą tą są objęte zarówno planowane obiekty na Pozycji „Bielsko” jak i również na Pozycji „Dziedzice”.
Już na wiosnę 1939 roku miały miejsce pierwsze prace przygotowawcze. Lecz dopiero latem przystąpiono do właściwych robót fortyfikacyjnych w terenie prowadzonych aż do wybuchu wojny.
Pozycja „Bielsko” do czasu rozpoczęcia działań wojennych nie została ukończona – wzniesiono tylko 21 schronów żelbetowych. Budynki mieszkalne w pobliżu grupy schronów 17, 18, 19 przystosowano jako stanowiska rkm. Schrony połączone były systemem okopów (relikty zachowane przy obiekcie nr 2), wykonano ziemne stanowiska ogniowe. Odcinek wzmocniono najprawdopodobniej także schronami o konstrukcji drewniano-ziemnej. Przystąpiono do oczyszczania przedpola, przygotowano niewielki pola minowe, a także postawiono kilkurzędowy płot z drutu kolczastego, przez który planowano przepuścić prąd elektryczny, dostarczany przez siłownię kopalni „Silesia” z pobliskich Dziedzic. Nie wykonano między innymi planowanych na wzgórzu „Trzy Lipki” dwóch schronów na armatę przeciwpancerną oraz obiektu obserwacyjnego. Mimo to, zakres zrealizowanych prac sprawia, że jest jedną z największych polskich polowych pozycji ufortyfikowanych z 1939 roku wzmocnionych schronami żelbetowymi.
Pozycja „Bielsko” nie była atakowana przez wojska niemieckie, co spowodowane było sytuacją wojenną w południowym pasie działań Armii „Kraków”. Żelbetowe schrony – bez możliwości sprawdzenia przydatności bojowej – zostały wieczorem 2 września 1939 roku opuszczone przez polskie oddziały.
Dane techniczne, uzbrojenie i obsada
Schrony żelbetowe typu polowego bielskiej linii to niewielkie, jednokondygnacyjne i jednoizbowe obiekty, wytrzymałe na pojedyncze trafienia pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne kalibru 105 mm. Zgodnie z „Instrukcją Saperską” grubości ścian bocznych i czołowej powinna wynosić 120 cm, tylnej 55 cm, a grubość stropu 100 cm. Grubość ścian części bielskich obiektów wykracza poza przyjęte założenia. Zdecydowano się wzmacniać schrony poprzez pogrubienie stropów oraz najbardziej narażonych ścian. W niektórych obiektach wymiary są mniejsze od przewidywanych – dotyczy to jednak ścian tylnych.
W skład Pozycji „Bielsko” wchodzą schrony żelbetowe jedno i dwu strzelnicowe. Izby bojowe schronów dwustrzlenicowych mają powierzchnię ok. 6 m2, schronów jednostrzelnicowych ok 3,5 m2. Pomimo niepozornego wyglądu i niewielkich rozmiarów każdy ze schronów waży po kilkadziesiąt ton.
Strzelnice, stopniowane przeciwrykoszetowo, zapewniały poziomy kąt ostrzału 60º dla ckm „Browning” wz. 30 i 50º dla ckm wz. 08 Maxim (oba kalibru 7,92 mm o skutecznym zasięgu ok. 1200 - 2000 m). Pionowy kąt prowadzenia ognia uzależniony był od typu zastosowanej strzelnicy.
„Instrukcja Saperska” przewidywała zaopatrzenie schronu w drewniane stoły, na których ustawiano ckm – dłuższą nóżkę podstawy, dwie krótsze umieszczano we wgłębieniu pod otworem strzelnicy. Ponadto na wyposażeniu znajdowały się m.in. leżaki na karabiny, taborety, zbiornik na wodę. W przypadku niskiej temperatury ogrzewanie obiektu miało odbywać się przy pomocy pieca. Obiekty nie posiadały elektryczności, a do oświetlenia stosowano lamp naftowych oraz świec.
Wnętrze schronu przystosowane było najprawdopodobniej dla dowódcy i czterech żołnierzy (schrony dwustrzelnicowe) lub dowódcy i dwóch żołnierzy (schrony jednostrzelnicowe).
Więcej na temat Pozycji „Bielsko”. http://www.armiakrakow.fortyfikacje.pl/gl_bielsko.html
Opis i numeracja schronów na podstawie książki „Fortyfikacje z 1939 roku w Bielsku-Białej” Dominik Kasprzak, Marcin Kasprzak.
[PL] Pamiętaj! Gdy znajdziesz skrytkę, przede wszystkim wpisz się do dziennika ("logbooka") i schowaj go z powrotem do pojemnika. Jeżeli masz ochotę, możesz zabrać ze skrytki jakiś przedmiot - pamiętaj jednak, że zostawić w niej w zamian inną rzecz o tej samej lub większej wartości. Logbook, ołówek i strugaczka nie są przedmiotami na wymianę. Następnie odłóż skrytkę dokładnie w to samo miejsce, w którym ją znalazłeś - nawet jeśli wydaje Ci się, że inne miejsce byłoby lepsze. Na koniec wejdź na stronę skrytki, zaloguj znalezienie i podziel się z innymi swoimi przygodami. Zduplikowane lub nie potwierdzone w logbooku logi "found it" będą kasowane!
[EN] Remember! When you find the cache, sign the logbook and return it to the cache. You can take an item from the cache if you like - just make sure to leave something of equal or greater value in its place. Logbook, pencil and sharpener are no items for exchange. When you are finished, put the cache back exactly as you found it, even if you think you see a better spot for it. Finally, visit the cache page to log your find and share your experience with others. Duplicate or not confirmed in the logbook logs "found it" will be deleted!
Autor: o Brak komentarzy:

Tor saneczkowy w Cygańskim Lesie

Opis skrytki:

[PL] Mała skrytka ukryta na podanych współrzędnych. Szukając skrytki będziesz iść trasą dawnego toru saneczkowego.
[EN] Small cache hidden at the coordinates. Looking for cache, You will go the route of the former toboggan run.

Tor saneczkowy w Cygańskim Lesie
Historia toru saneczkowego sięga końca XIX wieku, kiedy to na potrzeby turystów zaadaptowano chatę drwali niedaleko szczytu Koziej Góry. Wytyczono wtedy tor saneczkowy zaczynający się niedaleko wspomnianego schroniska (zwanego Rodelhütte – schronisko sanczkarskie), a kończący się przy Emmenhofie (dziś w tym samym miejscu nadal jest hotel, ale niestety obecnie nie czynny). Pierwotnie tor był ziemny, wzmocniony kamieniami i deskami, a korzystać mogli z niego wszyscy chętni. W schronisku wypożyczało się sanki, które po zjeździe oddawało się w Emmenhofie, a obsługa wywoziła je końmi z powrotem na górę.
Tor był rozbudowywany i w latach 30. XX wieku miał długość 2300 metrów. Po II Wojnie Światowej był nadal rozbudowywany, a pierwsze zawody odbyły się tutaj 2 marca 1952 roku. W latach 60. XX wieku tor uchodził za jeden z najtrudniejszych w Europie i był jednym z trzech istniejących w Polsce (pozostałe znajdowały się w Krynicy i Karpaczu). By dostosować tor do międzynarodowych norm skrócono go do 1100 metrów – punkt startowy znajdował się przy schronisku, a meta w połowie trasy. Dolną część trasy pokryto w 1982 asfaltem, by saneczkarze poza sezonem zimowym mogli trenować na tzw sankorolkach. Właściwa górna część uchodziła za niezwykle wymagającą, posiadała wiele ciasnych, a przez to niebezpiecznych zakrętów. Podczas zjazdów osiągano prędkości dochodzące do 70 km/h. Odbywały się tu Mistrzostwa Polski, a także międzynarodowe zawody niższej rangi, w 1970 r. planowano zorganizować tutaj Mistrzostwa Świata.
tor saneczkowy w 1959 r.
Na tzw. beczce, końcowym fragmencie toru saneczkowego podczas zawodów juniorów w roku 1959.
(fot. z archiwum Jana Tomery). Zdjecie pochodzi z książki „Spacer po Cygańskim Lesie” Jakub Krajewski.
Wszyscy polscy medaliści Mistrzostw Świata i Europy wychowali się, trenowali lub przynajmniej startowali na zboczach Koziej Góry. Koniec lat 90. XX wieku przyniósł zakończenie działalności sportowej na tym obiekcie. Obecnie tor nie używany niszczeje...
Informacje o torze saneczkowym na podstawie książki „Spacer po Cygańskim Lesie” Jakub Krajewski.
Wirtualny spacer po torze saneczkowym: Kozia Góra - zabytkowy Tor Saneczkowy, niestety słów tylko kilka i jedna panorama, ale polecam również przejść się wirtualnie zwiedzając inne atrakcje turystyczne w Bielsku-Białej.
[PL] Do skrytki najwygodniej dojść od zaznaczonego parkingu idąc dalej ulicą Pocztową w górę (hotel tuż przy lesie to dawny Emmenhof), a następnie kierując się zielonym szlakiem turystycznym. Uwaga! Równolegle do niego, trochę powyżej, będzie biegła zjazdowa ścieżka rowerowa - nie wchodź na nią ani nie jedź rowerem pod prąd, to zabronione i bardzo niebezpieczne!
[EN] To the cache is most convenient to walk from the marked parking go uptreet Pocztowa (hotel next to a forest is a former Emmenhof), and then following the green tourist trail. Warning! Parallel to it, a little above, is downhill bike path - do not go on it or ride a bicycle uphill, it is prohibited and extremely dangerous!
Autor: o Brak komentarzy:
Subskrybuj: Posty (Atom)